لزوم مناسب سازی مبلمان شهری برای معلولان/ امکاناتی که افراد سالم نیز در ممسنی و رستم از آن بهره‌مند نیستند

به گزارش صبح ممسنی، روز جهانی معلولان بهانه ای شد تا یکی از بزرگترین مشکلات حوزه شهری در شهرستان های ممسنی و رستم را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

شهر به عنوان مجموعه ای از عوامل مختلف طبیعی و اجتماعی بایستی به گونه طراحی گردد تا پاسخگوی نیازهای همه شهروندان باشد.

افراد معلول به عنوان یکی از اقشار جامعه به‌دلیل فقدان یا نقص در ارتباط با محیط اطراف و دریافت اطلاعات محیطی با مشکلاتی مواجه هستند که بی توجهی به این مشکلات منجر به بروز مشکلات حادتری از جمله انزوا و ناملایمات روانی می‌شود.

بدون تردید معلولیت محدودیت هایی را برای شخص به همراه می آورد که در صورت فراهم بودن آموزش های مختلف، توان بخشی و امکانات شهری مناسب در اکثر موارد از میزان محدودیت ها کاسته می شود و این افراد نیز با برخورداری از حقوق شهروندی زندگی سالمی را سپری می‌نمایند.

یکی از اقدامات اساسی در جهت کمک به افراد معلول و جانباز، بالا بردن خدمات و تسهیلات محیط شهری برای آنان می باشد. از این رو، مناسب سازی تجهیزات و مبلمان شهری به منظور استفاده افراد معلول و جانباز اهمیت بسیاری دارد.

عمده‌ترین ویژگی مبلمان شهری، کاربرد عام آن است. این گروه از محصولات بیش از هر چیز دیگر با توده مردم ارتباط مستقیم دارند و بدین لحاظ موضوع طراحی، ساخت و نصب آن‌ها به مطالعات عمیق و دقیقی نیاز پیدا می‌کند، همچنین تأثیرات اقلیمی، مقدار و شدت نیاز، کمیت و کیفیت خدمات، تعمیر و نگهداری نیز بسیار حائز اهمیت است.

از خصوصیات مهم اجزای مبلمان شهری وابسته بودن آنها به فرهنگ است. در طراحی شهری، چگونه مبله کردن فضاهای شهری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛به‌طور ساده و خلاصه وظیفه هدایت، کنترل، امنیت، ارتباط، راحتی، تبلیغات، تزئین و تفریح در سطح شهر و خیابان بر عهده مبلمان شهری است و تنظیم چنین فعالیت‌هایی در سطح شهر از توانایی یک تخصص و چند متخصص خارج است. این تنوع ساختاری، اساس شکل‌گیری تسهیلات و امکاناتی در سطح شهر با عنوان «مبلمان شهری» است.

بدیهی است که مبلمان شهری دامنه گسترده‌ای از محصولات را نیز شامل می‌شود. چراغ و پایه روشنایی، نیمکت، صندلی و گلدان، علائم، تابلو، نمادها، انواع کیوسک، جایگاه دوچرخه، در و دروازه، ورودی، نرده، حصار، آبخوری، ساعت خیابانی، تندیس، کف‌پوش، سنگفرش، کف سازی، آسفالت، دهانه فاضلاب خیابانی، پله، شیب‌راهه، تیرک، دیواره، آبشار تزیینی، آب‌نما، حوض شهری، استخر میدانی، گیاهان، درخت، آبراهه، آبسرد کن، ایستگاه هواشناسی، باغچه، پارکومتر، پایه رگلاتور گاز شهری، زباله‌دان، شیر فشار آب، ستون اعلانات، سکو، شیر آتش‌نشانی، صندوق صدقات، فانوس، فواره، وسایل ایمنی ترافیک، وسایل بازی پارک، جایگاه پلیس، جدول، جوی، جعبه‌تقسیم تلفن، خط‌کشی، چشم گربه‌ای، دکل برق، درپوش‌های مختلف خیابانی، صندوق پست، پلاک خیابان، پل عابر پیاده، پل روی جوی، ترانسفورماتور، تلفن همگانی، تیر چراغ برق، سرپناه ایستگاه اتوبوس، دستگاه‌های خودکار عرضه خوراکی، پله‌برقی، شبکه پای درخت، محافظ تنه درخت، سازه، سایبان، سیم‌ها و کابل‌های هوایی، نقشه شهر و محله، فضای سبز، پرچم، شعارنوشته، تثبیت‌کننده شیب‌ها، تجهیزات ورود و خروج توقفگاه، مسدودکننده راه، توالت خیابانی، تجهیزات ورزشی خیابانی و نورافکن همگی جزء مبلمان شهری به حساب می‌آیند.

به مجموعه فوق می‌توان انواع دسترسی‌های شهری، فضای سبز، وسایل امنیت و ایمنی و محوطه‌سازی را نیز اضافه کرد. به تعبیر دیگر این تجهیزات اصولاً شامل عناصری است که در معرض دید عموم قرار دارند و در اجزای اصلی شهر به کار گرفته می‌شوند. به واقع تمامی عناصر مبلمان شهری که در این قسمت به تعدادی از آنان اشاره شد مواردی است که باید به نحوی ساخته و نصب و به‌کار گرفته شوند که تمامی اقشار جامعه, اعم از افراد عادی, معلولان , سالمندان , کودکان, افراد بیمار و دارای محدودیت های حرکتی, نابینایان و ناشنوایان, زنان باردار و …. به راحتی بتوانند با آن ارتباط برقرار کرده و درصورت نیاز به سهولت مورد استفاده و بهره برداری قرار دهند.

بی تردید اگر در بحث مناسب سازی شهری برای معلولان و سالمندان توجه جدی صورت گرفته و مباحث مختلف از مبلمان شهری بر اساس معیارهای مورد نیاز این قبیل افراد و مشابه آن چیزی که هم اکنون در بسیاری از کشورهای جهان مورد توجه بوده و استانداردسازی شده است, صورت پذیرد. می توان ادعا نمود نیمی از مشکلات افراد معلول و سالمند در زمینه دسترسی به خدمات و مبلمان شهری مرتفع شده است.

یکی از مهمترین نکاتی که در سال‌های متمادی و پس از شهر شدن نقاط شهری در ممسنی و رستم همچنان مغفول مانده است، عدم توجه به مبلمان شهری مناسب اقشار مختلف است.

شاید به جرأت بتوان ادعا کرد که هیچ یک از عناصر ذکر شده در طرحی شهری شهرهای نورآباد، خومه زار، بابامنیر، مصیری و کوپن دیده نشده است و چرایی این موضوع نیز نیاز به واکاوی جدی دارد و در این میان نه تنها معلولان، بلکه افراد سالم نیز از حداقل‌ها محروم مانده‌اند.

حال باید دید و منتظر ماند که شهرداران جدید در شهرستان‌های ممسنی و رستم این مهم را در برنامه‌های خود قرار می‌‌دهند یا خیر؟ آیا شوراهای اسلامی شهر و شهرداران در دور جدید فعالیت‌شان، مثل گذشته و گذشتگان درگیر مسائل روبنایی و روزمره اعم از ترمیم آسفالت و شستشوی جداول و تنظیف معایر و … می‌شوند یا با چشم‌اندازی متفاوت از گذشته، طرح و برنامه مناسب و موثری را در مسیر رشد و توسعه فضای شهری، در برنامه کاری خود لحاظ خواهند کرد؟

صبح ممسنی و رستم، ضمن تبریک روز جهانی معلولان به این قشر،  آمادگی هر گونه اطلاع رسانی از طرف شهرداری‌ها در این زمینه را دارد.

انتهای پیام/س