عجیب اما واقعی؛ بازار نابسامان رهن و اجاره/ مادران میانجی و فرزندان قسطی را بیشتر بشناسیم

به گزارش صبح ممسنی و رستم به نقل از خبر آنلاین، در یک نگاه کلی به مشکلات حوزه ناباروری و با وجود تصویب قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، بازار این خبر همچنان بسیار زیاد است. هر رحم اجاره‌ای معمولاً بین ۵۰ تا ۷۰ میلیون تومان برای زوج نابارور آب می‌خورد. البته این عدد گاهی در افرادی بالاتر هم می‌رود؛ مثلاً آن‌ها که در مطالبات‌شان حتی قد و وزن و سن و قیافه مادر جایگزین را شرط می‌کنند.

زنان زیادی به دلایل مختلف رنج بارداری را متحمل می‌شوند که مهمترین این دلایل رفع نیازهای اقتصادی و انتخاب این مسیر به عنوان یک کسب و کار و راه درآمد است، نمونه های مختلفی که هر یک قصه ای دارند.

اسمش دنیاست. هرچند خودش هم می‌داند سهم چندانی از این دنیا نبرده. شماره‌اش را از مردی می‌گیرم که روزی کارش اجاره رحم به مادران نابارور بوده و شماره‌اش را در اینستاگرام پیدا کرده‌ام.

دنیا دو فرزند دارد و جایی حوالی تهران زندگی می‌کند. می‌گوید همان بار اول که رحمش را با امضای کلی بند و تبصره و سفته‌ای که از او گرفتند، اجاره داد، مجبور شد بچه را تحویل خانواده دهد.

اما از آن روز انگار چیزی را در گوشه‌ای از این شهر گم کرده. می‌گوید با شیری که در سینه‌اش گره شده بود و بچه‌ای که نبود، روزهای سختی را گذرانده. او دلبسته شده بود و وقتی سزارین شد با پتویی که دورش پیچیده بودند، بدون اینکه یک‌بار بچه را ببیند، از بیمارستان بیرون آمد. افسردگی پس از زایمان همه‌چیز را برایش سخت‌تر کرد.

آن‌قدر که تحمل یک‌بار دیگر امتحان کردنش را ندارد؛ حتی اگر از گرسنگی بمیرد. این حال و روز مادرانی است که تبلیغ کیسه حامل‌شان که فرزند آینده شما در آن است، تجربه می‌کنند.

مادران فقیر در کوچه پسکوچه‌های این شهر که روزی برای لقمه‌ای نان، بخشی از وجودشان را گم کردند و دیگر نیافتند. در این گزارش اما با این مادران و واسطه‌ها صحبت کرده‌ایم. از وکیل درباره قانون این جابه‌جایی پرسیده‌ایم و بین قیمت‌های پیشنهادی دنبال رقمی منطقی‌تر گشته‌ایم.

حکایت‌های یک مادر میانجی

اسمش رؤیاست. بار اول که رحمش را اجاره داد، دوقلو باردار شد و دی‌ماه ۱۳۹۵ بچه‌ها را به دنیا آورد. یک‌بار دیگر خردادماه ۹۷ فارغ شد و دفعه بعدش مهرماه ۹۸، حالا هم در حال مصرف دارو برای آماده شدن بارداری چهارم است. ‌رؤیا هنوز ۳۳ساله نشده و به قول خودش یکی‌دو سال دیگر وقت دارد که مادر میانجی باشد. او می‌گوید اهدای تخمک برایش چندان به صرفه نبوده و بارداری برایش بهتر است، چون حواسش بیشتر به همه ماجراست؛ «برای اهدای تخمک پول دندانگیری نصیب آدم نمی‌شود. شاید ۳میلیون. آن هم اگر همه تخمک‌ها را خالی نکنند و چیزی برای خود آدم بگذارند. معمولا هر بار باید ۲۰تخمک خارج شود. دکترها هم به‌خاطر بیهوشی و عوارض پیشنهاد نمی‌کنند بیشتر از دو بار این عمل را انجام دهی. اما زایمان فرق می‌کند. مادر خودم ده شکم زاییده.»‌

کم‌خونی و پوکی استخوان

رؤیا خودش می‌داند که این بارداری‌های مکرر یعنی کم‌خونی، پوکی استخوان، بیماری‎‌های رحم، لگن و عمر کوتاه. اما اینطور خودش را دلداری می‌دهد که می‌تواند اندک سرمایه‌ای برای پسرش جمع کند. از آنجا که مادران میانجی باید زایمان موفقی پیش از این کار داشته باشند، او یک پسر دارد.

رؤیا درباره کارش می‌گوید: «بعد از هر زایمان و برای آمادگی برای بارداری بعدی باید آزمایش‌های سلامت بدهم که خیال خانواده‌ها را راحت کند. اگر کسی فشارخون، دیابت یا بیماری قلبی، ایدز و هپاتیت و سرخجه داشته باشد، نمی‌تواند مادر شود.

این البته با این شرایط است که باید یک‌بار بارداری بی‌خطر و فرزند سالم هم داشته باشد و دارو مصرف نکند. خانواده هم باید راضی باشند که البته با همین نیاز مالی دل خانواده‌ را به‌دست می‌آورم.»

همسران مادران جایگزین ذی‌نفعند

احمدی می‌گوید زمانی که این کار را شروع کرده قیمت رحم اجاره‌ای ۲میلیون تومان بوده؛ «آن زمان تجربه‌مان کم بود و قراردادمان شامل بسیاری موارد نمی‌شد. گاهی مادر وقتی به در اتاق عمل می‌رسید از سزارین کردن ممانعت می‌کرد.

همان وقت بود که پول بیشتری می‌خواست تا به حسابش واریز شود. از همان روزها تجربه‌ شد که کم‌کم همه این موارد را به قرارداد اضافه کنیم.» به‌نظر او هرچه ذی‌نفعان بیشتر باشند، هم به نفع جنین است، هم زوج نابارور. او می‌گوید: «همین‌که مادر میانجی خود را معرفی می‌کند، از او یا طلاق‌نامه می‌خواهیم یا گواهی فوت همسر.

اگر نه باید از همان جلسه اول شوهرش را هم با خود بیاورد تا او را توجیه کنیم. همسران آن‌ها نیز در این پول ذی‌نفعند و باید با این تصمیم همراهی کنند. اتفاقا وقتی می‌فهمند که نفعی خواهند برد، خیلی به همسران باردارشان کمک می‌کنند چون در غیراین‌صورت و آسیب‌رسیدن به جنین پولی گیرشان نخواهد آمد.

از همان اول برای اینکه به زوج نابارور صدمه‌ای نرسد از آن‌ها می‌خواهیم کمترین برخورد را با مادر میانجی داشته باشند و از طریق وکیل از وضعیت بچه آگاه شوند. از طرفی از مادر میانجی سفته چند ده میلیونی گرفته می‌شود تا درصورت مشکل وکیل اقدام کند».

اما چرا به جای این واسطه‌ها به مؤسسه رویان مراجعه نمی‌شود؟ رویان، مؤسسه‌ای زیرنظر جهاد دانشگاهی و جایی برای آن‌هایی ‌است که می‌خواهند فلوشیپ نازایی بگیرند؛ آن‌هایی که می‌خواهند تجربه و سابقه‌ای برای خود دست و پا کنند. متخصصانی که چندان ذی‌نفع نیستند و همین باعث می‌شود به نگرانی‌های ناباروران چندان اهمیتی ندهند.

بازار نابسامان رهن و اجاره

مهناز جزو آن دسته مادرانی است که اول به رویان مراجعه کرده. او می‌گوید:‌ «ما اول از این بازار نابسامان رهن و اجاره ترسیدیم و به رویان رفتیم. اما پزشکان آنجا آب پاکی را ریختند روی دست‌مان و گفتند IVf انجام نمی‌دهند و گزارش آندومتر را ۷ اعلام کردند. این عدد اصلا عدد خوبی نیست، درحالی‌که ۸ و ۹ عدد امیدوارکننده‌ای است.

خب همه می‌دانند که سونولوژیست‌ها با میلی‌متر سر و کار دارند و آن‌ها که در رویان هستند متخصصان زنان‌اند و سونوگرافی نمی‌کنند. درحالی‌که وقتی جواب آندومتر را به یک سونولوژیست نشان دادیم، نظر دیگری داشت. ما مجبور شدیم به این بازار آشفته برویم. حالا هم یک کودک هفت‌ماهه دارم که تا ۲‌ماه دیگر به دنیا می‌آید.»

فرزند قسطی با شرایط مناسب

پشت تلفن صدایش را صاف می‌کند و می‌گوید از چه می‌ترسم؟ کافی است اولِ کار فقط ۱۰میلیون پرداخت کنم که بخشی از آن هزینه داروها و… می‌شود. بعد هم تا ۱۲هفتگی کم‌کم رقم را بپردازم که جمعاً تا زمان زایمان می‌شود ۵۰میلیون تومان. پس از زایمان و ترخیص و تحویل بچه باقی پول تسویه می‌شود. شهره شماره‌اش را به‌عنوان اجاره‌دهنده رحم در سایت‌ها گذاشته است. او می‌گوید ۳۵ساله است، اما کاملا سالم و تر و فرز است و اصلا به ۳۵ساله‌ها نمی‌خورد. دختر نوجوانی دارد و تازه قول رحمش را به زوجی داده و نمی‌تواند پیشنهادم را قبول کند. به‌نظرش نباید نگران باشم، چون پول بچه را خدا می‌رساند. شهره همسری ندارد و دکتر ۲‌ماه استراحت مطلق داده که قرار است پرستار بگیرد تا این دوره را طی کند. از آن‌هایی است که آزاد عمل کرده و به هیچ‌یک از بیمارستان‌ها نرفته.

از خانواده‌اش که می‌پرسم می‌گوید یک‌جور راضی‌شان می‌کند، آن‌ها می‌دانند که وضع مالی‌اش مناسب نیست، مجبورند موافقت کنند. او یک مادر میانجی است که بی‌واسطه پا به میدان گذاشته و خلاف آنچه نشان می‌دهد، کمی نگران حق و حقوقش است. خودم را مادر ناباروری معرفی کرده‌ام که از او مشورت می‌خواهد. وقتی درباره صیغه بارداری به او می‌گویم انگار حرف برخورنده‌ای زده باشم می‌گوید اصلا چنین کاری نکنم. در صیغه بارداری مردانی که حاضر نیستند فرزندشان در رحم بیگانه‌ای جا خوش کند، همسرشان را راضی می‌کنند برای‌شان کسی را صیغه کند و بعد از بارداری و به‌دنیاآمدن بچه، رها کند و برود. این وضعیت بار روانی زیادی به مادر جایگزین و مادر نابارور وارد می‌کند

القصه، بازاریست شلوغ که گشتن در آن دردآور است و معاوضه‌ حس مادرانه با پول،سیاه‌ترین بخش آن، زنانی که بیش از ۹۰ درصدشان از طبقه محروم وعموما حاشیه نشین هستند و کمبودهای مالی حواس و عواطفشان را به حاشیه رانده‌است، جزئی‌ترین مشخصات ظاهری‌اشان را قطار کردند و کنارش شماره‌ی تماس گذاشتند آن‌ها که دنبال فرزند بور و چشم رنگی هستند هم کافیست هشتگ بزنند صیغه بارداری و رقم را کمی بالاببرند تا شاید بار فقر و دلتنگی‌شان کمی سبک شود.

حال باید پرسید، این قصه تلخ و شیرین، تا کی و کجا ادامه دارد؟؟ به امید روزی که مشکلات باروری رفع و شرایط اقتصادی نیز بهبود یابد تا هیچ مادری برای رفع مشکلات معیشتی، تن به چنین رنجی نسپارد و احساس مادری و توان و نعمت فرزند‌آوری خرید و فروش نشود.

انتهای پیام/س