پرورشی ها،پوششی ها،واقعی ها…

انتخاب جزء حقوق اساسی انسانهاست که هیچکس نمیتواند آن را سلب نماید.احترام به حق انتخاب افراد چه از طرف مردم به یکدیگر و چه از طرف حاکمیت به مردم از نشانه های بارزِ تعالی فرهنگ اجتماعی_سیاسی یک جامعه است.هرچه این احترام بیشتر رعایت گردد،تنش ها کمتر تنوع افکار بالاتر و بالندگی اجتماعی نیز افزون تر خواهد شد.

ازآنجاییکه امکانِ انجامِ برخی از نقشها به دلایل متعددی از جمله نداشتن تخصص،عملا برای همه وجود ندارد، نهاد نمایندگی یا وکالت به رسمیت شناخته شد تا افراد با توسل به حق انتخاب خویش،افراد دیگری که دارای توانایی لازم هستند را بعنوان نماینده ی خود انتخاب بنمایند که بصورت غیر مستقیم حقوق انتخابی،تاسیسی و نظارتی ایشان را اعمال نماید‌.

پر واضح است که اوصافِ امانت، تخصص و تعهد جز شرایطِ اساسیِ یک وکیل یا نماینده هستند که میبایست قبل از انتخاب آنها را دارا باشد تا بتواند عهده دارِ اعمالِ حقوق دیگران در سطوح مختلف بشود.

 در پاره ای از اوقات وکالت و نمایندگی،ابعاد ملی پیدا می کند که حوزه ی مسئولیتی نیابت دهنده و نیابت گیرنده را بالا می برد و بلحاظ احتمالِ آثارِ مثبت یا منفی کلان،می طلبد که هر دو طرف در اعطا و قبول وکالت بسیار دقت کنند تا خروجیِ وکالت،انتفاع ملی و انفرادی باشد.

حق تعیین سرنوشت و دخالت در امور تقنینی و نظارتی در جامعه از مهم ترین حقوق اساسی هرانسانیست که منتج از خلقت الهی،دستورات دینی،مصوبات قانونی،ضرورت های عقلی و عرفیست که با سازوکارهای قانونی،مردم برای اعمالِ با واسطه ی این حقوقِ خود، متوسل به تاسیس نمایندگی در قالب مجلس شورای اسلامی میشوند تا منتخبی که وکیل میشود،براساس مقررات کلی عقد وکالت و سایر مقررات عهده دار اعمال حقوق یا دفاع از حقوق ایشان گردد.

حال که ریشه واهمیتِ جایگاه وکالت در مجلس،بصورت مختصر بیان شد،لازم است چینش و طبقه بندیِ مرسومِ کاندیدا ها برای کمک به انتخابِ آگاهانه،معرفی شوند تا عموم جامعه در انتخاب خود بیشترین دقت را بنمایند.

به اعتقاد بنده در یک نگاه کلی،کاندبداها به سه دسته ی پرورشی ها،پوششی ها و واقعی ها تقسیم میشوندکه لازم است ماهیتِ واقعی دسته های مذکور روشن شود تاجامعه در انتخاب دچار اشتباه نگردد.

صاحبان قدرت،لابی های ثروت،تشکل ها،وغیره با درکِ میزان تاثیر مجلس و تقنین بر حوزه های حرفه ای خود،اقدام به انتخابِ افرادی همسو باخود در سطح جامعه میکنند و با حمایت های مادی و معنوی به مرور افکار وافعالِ این افراد را در راستای منافع کلان خود پرورش می دهتد تا در زمان لازم آنها را در کارزار های انتخابات،خصوصا مجلس وارد و از ره آوردِ حضور یا انتخابِ ایشان منافع فردی و جمعی خود را کسب نمایند.چنین افرادی که افکار آنها پرورش یافته در جهات خاص باشد،باوجودِ تخصص وتبحر هم دارای استقلالِ لازم برای وکالتِ ملی نیستند چون در زمانِ تعارض بین منفعت ها،محکوم به انتخابِ منافع پرورش دهنده هستند.

دسته ی دوم از کاندیداها،پوششی ها هستند که شانی پایین تر از پرورشی ها دارند چون با اعتقاد راسخ و به قصدِ عهده داریِ وظیفه ی نمایندگی در کارزار انتخابات وارد نمی شوند بلکه تمام ماموریتی که برای ایشان ترسیم  میشود،این است که صرفا حضور داشته و بخشی از رقابت را برای آسودگیِ خیالِ دیگری،بخود مشغول کرده و حق انتخاب و رای عده ای را جذب و در واقع بسوزاند تا رقیب یا رقبای نفر اصلی تضعیف گردند.این نوع از حضور نسبت به نوع پرورشی،بسیار سخیف و بر خلاف اخلاق و ذاتِ رسالتِ امانیِ وکالت و نمایندگی است چرا که کاندیدای پوششی از ابتدا قصدِ واقعی برای عهده داریِ وکالت ندارد وصرفا با ظاهر نمایی باعثِ اغفال بخشی از مردم و در نهایت باعثِ بی تاثیر شدن حقِ انتخابِ آنها می گردد. میتوان گفت پوششی ها رای موکلین خود را وسیله ای برای موفقیتِ کسی می کنند که اعتقادی به آن نداشتند.

دسته ی سوم از کاندیداها،واقعی هاهستند که اغلب بر اساس تلاش،تحصیل،اراده،توانایی،کیاست،سیاست و سایر وجهه های مادی و معنوی صاحبِ پایگاه و جایگاه در جامعه شدند و در زمان انتخابات بدون سرسپردگی سیاسی،پیرو احساس وظیفه در کارزار وارد میشوند.شناخت آنها سخت ولی ممکن است.واقعی بودنِ این دسته منافاتی برای قرار گرفتن آنها در تشکلات و احزاب نیست چرا که با اتکا به استقلال و توانِ خود از ظرفیت های تشکل ها در مسیرِانجامِ وکالت موکلینِ خود بهره می گیرند و سرسپرده ی محض نبوده واگر امتیازی بدهند متقابلا امتیازاتی هم برای موکلین خود خواهند گرفت.

در پایان با توجه به پیش رو بودن انتخابات بر همه واجب است که در قبول وکالت،شناخت و انتخاب وکیل،بیشترین دقت را بنماییم تا حق انتخاب خود را درست اعمال و از اعمال درست منتفع و کمک کنیم تا مجلسی کارآمد در مسیر تعالی کشور شکل بگیرد./•