کوچ زودهنگام عشایر؛ بلای طبیعت نورسته زاگرس

به هنگام فصل بهار و با شروع رویش های گیاهان در مراتع زاگرس و به خاطر مشکلات حل نشده و همچنین بر زمین مانده عشایر دامدار، به اجبار تخلیه قشلاق و کوچ به سمت ییلاق های زاگرس شروع می شود و این رخداد، فرایند تخریب و فرسایش خاک به واسطه نابودی مراتع جوان و بکر ، نابودی گونه های بومی مراتع و چه بسا جایگزین شدن گونه های مهاجم در مراتع رقم می زند.

مشکلات حل نشده و بر زمین مانده عشایر از جمله ضعیف و نابود شدن خاک و متعاقبا پوشش گیاهی مراتع ،اصلاح نشدن مراتع قشلاق، بالا بودن میزان فرسایش خاک و نابودی مراتع در قشلاق ها به خصوص در قشلاق ماهور ممسنی،

مشکلات مربوط به پروانه های چرا در قشلاق،‌ کمبود امکانات بهداشتی و رفاهی در قشلاقها و همچنین نبود تاریخ مورد وثوق برای کوچ، زمینه را برای کوچ نابهنگام و زودهنگام فراهم می کند

نتیجه چنین مشکلات حل نشده ای یک راه برای عشایر می ماند و آن هم تخلیه قشلاق و ورود به مراتع جوان و نورسته زاگرس است که سالها در پی چنین رویه ای، زمینه برای تخریب بوته ها و سرشاخه های جوان بومی زاگرس رقم می خورد و نهایت ماجرا، تخریب مراتع و زیستگاه‌های طبیعی بوده که مصداق بارز نقش منفی عامل انسانی در تغییر زیست بوم می باشد.

در هر صورت کوچ زودهنگام عشایر یک پدیده است که باید برای حل آن، عوامل دخیل شناسایی و حل شوند در غیر این صورت به شکل معضل خطاب شده و حل آن به بن بست خواهد رسید.