پسر نور چشم پدر و مادرش هست. توی بغلشان قد می‌کشد. تا سیرش نکنند لقمه‌ی غذا از گلویشان پایین نمی‌رود. خار به پایش برود دادشان زودتر از خودش درمی‌آید. تب و گرما توی تنش بدود، آرام و قرار پدر و مادر اولین چیزی هست که بار و بندیل می‌بندد و از وجودشان کوچ می‌کند.؛