نگهبان پیر جنگل‌های هیرکانی، درخت بلوط ۶۲ متری

به گزارش رخداد جنوب، درخت بلوط‌های زیادی دارد و در ایران نیز گونه‌های متعددی از آن وجود دارد، اغلب در جنگل‌های هیرکانی چهار نوع از آن با نام‌های کر مازو، بلند مازو، اوری و سفید مازو دیده می‌شود.

کَر مازو (Quereus atropatana) درختی است متوسط ​​با تاج تقریباً مخروطی گاهی نیز به‌صورت درختچه دیده می‌شود، در ارتفاعات کم دیده می‌شود و می‌شود.

بلند مازو (Quercus castoneifolia) درختی بلندقامت است که ارتفاع آن به ۴۰ متر بالغ می‌شود. در درختان کهنسال در پایین تنه درخت گورچه‌هایی ظاهر می‌شود و نقطه تنه آن را سینوسی شکل می‌سازد، در میان‌بند و ارتفاعات بالا دیده می‌شود.

درخت اوری (Quercus macranthera) مخصوص ارتفاعات زیاد و مرزهای فوقانی جنگلهای خزر است.

سفید مازو (Quercus petraea) درختی بزرگ با شاخه‌های خزی و جوانه‌های صاف و قهوه‌ای رنگ روشن و نوک کشیده و پوست شیاردار و روشن است.

بلوط به عنوان نماد تاب آوری ایران، نمایانگر قدرت و استقامت در برابر چالش‌هاست. این درخت با عمر طولانی و سازگاری با شرایط سخت اقلیمی، به عنوان نمادی از پایداری فرهنگی و طبیعی ایرانیان شناخته می شود.

ریشه‌های ریشه‌های این درخت نشان‌دهنده ارتباط انسان با زمین و طبیعت است و برگ‌های آن به عنوان نشانه‌های زندگی و نود حیات تلقی می‌شوند. به همین دلیل بلوط نه تنها نمادی از این امکان وجود دارد که امید و تعداد نیز به شماره می‌آید.

بر اساس اطلاعات اداره کل منابع طبیعی استان مازندران، بلوط کهنسال مازندرانی حدود ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ سال قدمت دارد. قامت بلند آن با ارتفاع نزدیک به ۶۲ متر، قطر تنه‌ای حدود ۵.۶ متر و گستره تاجی نزدیک به ۸۰۰ مترمربع، آن را در زمره شاخص‌ترین و مرتفع‌ترین درختان بلوط کشور قرار داده‌اند.

این میراث تنها به تنهایی و قدمت آن محدود نمی‌شود. بلوط کهنسال مازندران، ذخیره‌ای ارزشمند از تنوع جنگل‌های ژنتیکی هیرکانی و زیستگاهی برای گونه‌های گیاهی و جانوری است و نقشی مهم در پایداری اکوسیستم این جنگل‌های باستانی ایفا می‌کند.

در جهت صیانت از این گنجینه طبیعی، این درخت ارزشمند در مهرماه سال ۱۳۹۸ به عنوان اثر طبیعی ملی به ثبت تا حفاظت از آن، گامی در پاسداری از میراث طبیعی کشور باشد./•